Mevlânâ Halid-i Bağdadî'nin "Hızır Tezkiresi"den.
(günümüz Türkçe' si ile)
“Somut Alem’in sona erdiği, o yarı somut, yarı soyut “alemde”, zerreler dağ büyüklüğündeydi.
Yoldaşım Hazreti Hızır rehberliğinde, o olağanüstü alemi bir nebze izledik.
Sözle anlatılamayacak kadar acayip ve çekici güzellikler gördük.
O “Hudut Alem”in, hem sıfatlarla nitelendirildiğini, hem isimle çağrıldığını, hem de güzelliklerle dolu olduğunu, güzel bir ölümle, ölmeden önce “ölerek” yaşadık.
Hangi göz, Soyut Alem’e intikal veya mir’aç ederse, orada sıfatların olmadığını, sadece Allah’ın isimlerinin kol gezdiğini ve her bir ismin zikrini keşfeder.
O alemde, celal ve ikram sahibi Allah’ın konuğu olan mutlu kişiler, hemen Allah dostu olurlar.
Allah ise, dostlarını, Resul-ül Allah’ın dostlarından seçer.
Kim Allah dostu olmanın güzelliğini müşahede ederse, en yüce dağ başının doruğuna uçarcasına tırmanır.
Yola çıktığımda, Soyut Alem’den, yarı somut, yarı soyut “alemde”, görkemli bir zirvede kendimi buldum.
Yoldaşım Hızır, bu zirvenin “sırrından” söz etti:
O dağlar, “Kaf Sıradağları” adıyla anılır.
Kaf Sıradağları’nın dorukları güvenli olup, yamaçları daha az güvenlidir;
vadileri ise ifritlerle doludur.
Vadi ve nehrin adı “Fırat” olup, bu Fırat, Bağdat mecrasında olan Fırat değildir.
Kim Kaf Sıradağları’nın doruklarına ulaşırsa, bu dağların tamamının “sekiz tane” olduğunu görür.
Zikir yoluyla bu alame giden bilginler, İfrit Vadisi’ne yükseldiklerinde şaşırıp da zikirlerine ara vermesinler, yoksa bu ifritler onları sihirler ve deli eder.
Bu dağların doruklarının, her bir zikir eden bilgin adıyla münasip ve uyumlu birer “adı” vardır ki, bu adlar Allah’dan armağandır.
Her kim kendi özel zirvesine, zorluğu ve zahmetine rağmen erişirse, sekiz zirveli Kaf Sıradağları silsilesinin diğer doruklarını da gözlemler.
Zikir, vadide, “gel-git dalgaları” gibi yataydır, tehlike arzeder.
Yamaçtaki zikir de yataydaki gibidir. Lakin, doruktaki zikir, dikine dalgalar yayar.
Bu zikirle doruğuna ulaşan bilgin, buranın Kaf Sıradağları olduğunu kavrar ve bu dağların tamamının sekiz tane olduğunu gözlemler.
Yoldaşım Hızır, kendi “sırrından” vererek, o sekiz Kaf Dağı’nın adını saydı:
İlki, en yükseği olup, ismi “Ayn” (Göz, ya da Arapça bir harf) dır.
Burası Hazreti Ali’nin bilim makamındandır.
Bundan sonraki küçük bir dağ olup, ilkinin yücelik ve büyüklüğünden utanarak isim almayı red etmiştir ki, bu sadece “Dağ” olarak anılır.
Toplam olarak sekiz dağın isimleri şunlardır:
“Ayn Dağı”,
“Dağ”,
“Taç Dağı”,
“Durrağ Dağı”,
“Demirdağ”,
“Fein Dağı”,
“Ğayn” Dağı”,
“Hayat Dağı”.
Hayat Dağı, Ayn Dağı’ndan sonra en büyüğüdür.
Bu dağların tümüne, “Kaf Sıradağları” adı verilmiştir.
Bu dağların her biri, benim gibi, Hazreti Hızır’ın yoldaşı olan “Batılı Gariplerimin” her birinin ismiyle münasip ve uyumludur.
Sekiz dağdan oluşan Kaf Sıradağları’nın sırrını, Yarı Soyut Alem’den, tamamı Soyut Alem’e, gizli (ledünni) yolla değil, açıkça “bilim” yoluyla ulaşan kişi, o dağın hem kendisini, hem de gizemini fethetmiş olacaktır.
Bu fethin anahtarı şudur:
O dağların tümü, uzaktan kahverengi, yakından sarı, kırmızı ve mavi görünen bileşimlerden oluşmuştur.
Yoldaşım Hızır ile gezdiğim bu Yarı Soyut Alem’e “bilim” yoluyla ulaşılır ve başarılı olunursa, bu ilahi bilgilerin mührü, “Gariplerim” (Batılı Müslüman Bilginler) için açılsın ve emanetin yerine verilmesi için, katımızdan “işaret” beklensin.
O “Gariplerimin” ismi “sekiz”e tamamlandığında, bu durum, katımızdan “işaret” sayılmalı ve Tezkire teslim edilmeli.”
Bağdadi’nin, “Gariplerim” diye hitap ettiği zümre, (Batı: Garp anlamıyla), doğrudan doğruya, "Batılı Müslüman bilginler”dır.
Hızır Tezkiresi’nin bu bölümünde, Batılı Müslüman bilginlerin, Kaf Sıradağları’nın içerdiği sırlara, kendi bilimsel çabaları ile ulaşmaları halinde, Tezkire’nin mührü açılarak ilgili bilginlere gönderilmesi vasiyet edilmiş; bunun işareti olarak da, Batılı Müslüman bilginlerin isimlerinin, sekiz Kaf Dağı’nın ismi ile “uyumlu olması” gerektiği gösterilmiştir.
Kaynak: hanifislam.com
0 yorum yazılmıştır