Insan ancak anladığı şeyleri duyar

Brenda yamac tırmanışı yapmak isteyen genç bir kadındı.
Bir gün cesaretini toplayarak bir grup tırmanışına katıldı.
Tırmanacakları yere vardıklarında, neredeyse duvar gibi dik, büyük ve kayalık bir yamaç çıktı karşılarına.
Tüm korkularına rağmen, Brenda azimliydi.
Emniyet kemerini taktı, ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne tırmanmaya başladı.
Bir süre tırmandıktan sonra, nefeslenebileceği bir oyuk buldu..
Orada asılı dururken, gruptan yukarıda ipi tutan kişi dalgınlığa düşerek ipi gevşetiverdi.
Aniden boşalan ip, hızla Branda nın gözüne çarparak lensinin düşmesine neden oldu.
Lens çok küçüktü ve bulunması neredeyse imkânsızdı.
Lens yamacın ortasında bir yerlerde kalmıştı ve Brenda artık bulanık görüyordu.

Ümitsizlik içinde Brenda, lensini bulması için Allah'a dua edebilirdi yalnızca.
Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı.
"Allahım! Sen şu anda buradaki tüm dağları görürsün.
Bu dağlar üzerindeki her bir taşı ve yaprağı bildiğin gibi, benim lensimin yerini de biliyorsun.
Onu bulmama yardım et."

 Patikalardan yürüyerek aşağı indiler.
Aşağı indiklerinde, tırmanmak üzere oraya doğru gelen yeni bir grup gördüler. 
İçlerinden biri
"Aranızda Lens kaybeden var mı?" diye bağırdı. 
Brenda'nın sonradan öğrendiğine göre, lensi bir karınca taşıyordu ve karınca yürüdükçe yavaşça kayanın üzerinde hareket edip parlayan lens kızların dikkatini çekmişti.
Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduklarını babasına anlatacak ve bir karikatürcü olan babası da ağzıyla lens taşıyan bir karınca resmi çizerek, karıncanın üzerindeki baloncuğa şunları yazacaktı:

"Allahım!
Bu nesneyi neden taşıdığımı bilemiyorum.
Bunu yiyemem ve neredeyse taşıyamayacağım kadar ağır.
Ama istediğin sadece bunu taşımamsa, senin için taşıyacağım."

 kaynak. netpano.com

Hoca vaaz vermek istediği salona girmiş.
Salon, ön sırada oturan seyis dışında boşmuş.
Konuşup konuşmama konusunda düşünen hoca sonunda seyise sormuş:

"Buradaki tek kişi sensin.
Sana göre konuşmalı mı, yoksa konuşmamalı mıyım?"

Seyis cevap vermiş:
"Hoca ben basit bir insanım, bu konulardan anlamam.
Fakat ahıra gelseydim ve bütün atların kaçıp bir tanesinin kaldığını görseydim, yine de onu beslerdim."

Bu sözlere hak veren hoca duaya başlamış.
İki saatin üzerinde konuşmuş durmuş, duadan sonra kendini mutlu hissetmiş, dinleyicisinin de vaazın çok iyi olduğunu onaylanmasını isteyerek sormuş:

 "Vaazımı nasıl buldun?"

Seyis cevap vermiş:
"Sana daha önce basit bir adam olduğumu ve bu konulardan pek anlamadığımı söylemiştim.
Gene de eğer ahıra gelip biri dışında tüm atların kaçtığını görseydim, onu beslerdim, ama elimdeki yemin hepsini ona vermezdim."

 Kaynak. netpano.com

Günlerden bir gün bir baba ve zengin ailesi oğlunu köye götürdü.
Bu yolculuğun tek amacı vardı, insanların ne kadar fakir olabileceklerini oğluna göstermek.
Çok fakir bir ailenin çiftliğinde bir gece ve gün geçirdiler.
Yolculuktan döndüklerinde baba oğluna sordu,
"insanların ne kadar fakir olabildiklerini gördün mü?"

"Evet!"

"Ne öğrendin peki?"

Oğlu cevap verdi,
"Sunu gördüm:
bizim evde bir köpeğimiz var, onlarınsa dört.

Bizim bahçenin ortasına kadar uzanan bir havuzumuz var,
onlarınsa sonu olmayan bir dereleri.

Bizim bahçemizde ithal lambalar var,
onlarınsa yıldızları.

Bizim görüş alanımız ön avluya kadar,
onlarsa bütün bir ufku görüyorlar."

Oğlu sözünü bitirdiğinde babası söyleyecek bir şey bulamadı.

Oğlu ekledi, "Teşekkürler, baba, ne kadar fakir olduğumuzu gösterdiğin için!"

 Kaynak: netpano.com

Dört mevsim sabır

Çiçeksen,baharı bekleyeceksin sabırla...
Erken açmayacaksın,kış soğukları vurur...
Baharın gelmesinden ümit kesip,toprağın karanlıklarına teslim olmayacaksın,çürür,yokolursun...
Sabır,Rabbin halikiyyetine,ibdasına güveni,bir iç direnci koruyarak baharı bekleme eylemidir.

Tohumsan,toprağın bağrında saklanmaktır mukarrer bir vakte kadar sabır...karanlığa boyun eğmemektir.
Üstündeki yük altında ezilmemektir.
Misyonunu unutmamaktır...
Zamanı geldiğinde cidarı çatlatabilmek,toprağın üstüne doğru,ışığa doğru tırmanabilmektir.
"Rabbimin dilediği bir gün var,ışığa çıkmak için,yaratılış misyonumu ifa etmem için..."
Bunu vird haline getirmektir sabır...

Güneşsen,bekleyeceksin karanlığın koynunda doğum anını...
Enerjin yaratılış sırrında saklıdır...
Aydınlığı ve karanlığı yaratana teslim olacaksın.

Baharsan,kışın soğuklarında saklayacaksın binbir rengini,çiçeğini...
Kış geçecek ve geleceksin.
Buzların içinde çıkacak kardelenler...
Toprak bir ana rahmi gibi saklayacak seni ve kara topraktan al-mor menevşeler boy verecek...
Sabrın,binbir tomurcuk demek,yaprakların,yeşilin çağlayanlar gibi hayata koşması demek...
Kışın buzulları içinde iraden çürümeyecek,çözülmeyecek,ebedi buzullaşmalara mahkum etmeyeceksin dünyayı...

Bebeksen,karanlıkları aşacaksın dünyaya gelmek için,sabredeceksin 9 ay on gün,damarlarında Rabbin verdiği sabır akacak...

Mü'minsen,sabrı bir gönül dokusu olarak bileceksin.
İmanın olmazsa olmaz boyutu olarak görecek,mü'minin her an ayakta kalabilme sırrı,Allah'a itimadın yüreğe yansıması olarak telakki edeceksin...

ALINTI

Bir gün iki çocuklu bir aile gezintiye çıkarlar.
Çocuklardan biri yorulur ve babasının kendisini kucağına almasını ister.
Baba da yorgun olduğunu söyler.
Çocuk ağlamaya başlar.

Baba bir tek kelime söylemeden ağaçtan bir dal keser, dalı bıçakla düzeltir ve oğluna verir.
"Al oğlum sana güzel bir at" der.
Çocuk sevinçle ata biner ve sıçrayarak, ata vurarak evin yolunu tutar.

Baba gülerek kızına "İşte hayat budur kızım.
Bazen zihnen veya bedenen kendini çok yorgun hissedeceksin.
İşte o zaman kendine değnekten bir at bul ve neş'e ile yoluna devam et.
Bu at bir arkadaş, bir şarkı, bir şiir, bir çiçek, bir çocuğun tebessümü olabilir."

Etrafa bakıp da böyle bir atı arayan herkes bulabilir.
Şunu daima hatırlayınız ki, hayatın ne kadar zor olduğunu düşünürseniz,hayat bir o kadar imkansızlaşır

ALINTI

BİLGEYLE KONUŞMA

Benimle konuşmak mı istiyorsun ?”
Diye sordu Bilge.
“Eğer vaktiniz varsa dedim.
Gülümsedi.
“Benim herzaman vaktim vardır.”
“Bana ne sormak istiyorsun?”
“İnsanoğlu seni ençok ne ile şaşırtıyor”
“çocukluktan sıkılıp hemen büyümek istiyorlar,”
“Büyüyüyüncede tekrar çocuk olmak…”
“Yarınından endişe ederken bugünü unutuyorlar,”
“Ne bugünü nede yarını yaşayabiliyorlar…”
“Para kazanmak için, önce sağlıklarını harcıyorlar,”
“Sonrada sağlıkları için paralarını…”
“Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşıyorlar,”
“Ve de hiç yaşamamış gibi ölüp gidiyorlar…”
Bilge elimden tuttu ve sonra boşluğu bir sessizlik doldurdu
Sordum;
Ana Baba olarak çocuklarıma en çok neyi öğretmeliyim “
Kimseye kendilerini sevdiremiyeceklerini”
“Ancak kendilerini sevilebilecek biri yapabileceklerini…”
“İnsanların emeklerinin satın alınabilceğini,”
“Kalplerinin ve akıllarının kazanılabileceğini…”
“Kalp yaralarının bir anda açılabilceğini”
“Kapanmasının yıllar sürebileceğini,”
“Affetmeyi,Affederek Ve Öğreterek.öğrenilebileceğini..”
“Zenginliğin; Hayatta çok şeye sahip olmak değil,”
“En az şeye ihtiyaç duymak olduğunu…”
“Aynı şeye bakan insanların,her birinin farklı şeyler gördüğününü “
“Önemli olanın,Neye baktığınız değil”,
“Ona nasıl baktığımız olduğunu …”
“Esnekliğin hayat,”Sertliğin ölüm olduğunu..”
“Gücün kaynağının ,para ve mevki değil”
“Gönül ve ilim olduğunu…”
“Kinin kalbe ağırlık olduğunu…”
“Hata karşısında özürdilemenin,”Gerçek büyüklük olduğunu…”
“İnsanın özünün sevgi olduğunu,”
“Ama nasıl göstereceklerini ve söyleyeceklerini bilmeyen çok seven insanların olduğunu..”
“Adaletin,Herşeyin olması gerektiği yerde bulunması olduğunu..”
“Öğret ve sende unutma…”

“Ölüm yaşlılığa yakıştırılır,”
” Ama herkes ölecek yaştadır."

İBRAHİM ZEYİD GERÇEK
( İletişim pisikolojisi hocası İst.BİLİM SANAT VAKFI )

Ashab-ı kiramdan Ebu'd-Derda Hazretleri Şam'da kadılık yapıyordu.
Birgün, halkın bir günahkara sövüp saydıklarını işitti.
Onlara:

"-Siz kuyuya düşmüş bir adam görseniz ne yaparsınız?"
diye sordu.

Oradakiler:

"-İp sarkıtıp çıkarmaya çalışırız."
deyince, Ebu'd-Derda Hazretleri bu defa:

"-Öyleyse günah kuyusuna düşmüş bu adama da niçin bir ip sarkıtıp onu kurtarmayı düşünmüyorsunuz?"
diye sordu.

Şaşırdılar:

"- Sen bu günahkara düşmanlık duymaz mısın?"
dediler.

Ebu'd-Derda hazretleride şu hikmetli cevabı verdi:

"- Ben, onun şahsına değil, günahına düşmanım."

alinti

Evvelce bir zaman bir Padişahın 99 tane cariyesi var imiş.
Padişah bunlardan biriyle evlenmek istermiş istemesine de, bunca cariye içinde bir türlü tercih yapamazmış.
Zîra hepsi birbirinden güzelmiş bu 100'den 1 eksik ay yüzlü cariyelerin.

Vezirine danışmış:
-"Hangisiyle evleneyim bunların?

Vezir demiş ki:
-"Padişahım hazineni aç girip hazineye takıp takıştırsınlar, en güzel olanını alırsın."
Padişahın hoşuna gitmiş bu fikir.

Hemen cariyelerini çağırtmış ve emir vermiş:
-"Hadi hazineye girin takın takıştırın."

Cariyelerin tam beklediği birşey.
Hurra hazineye koşarlar.
Fakat oda ne!
İçlerinden bir tanesi hazineye koşmuyor.
Padişahın gözünün içine bakıyormuş.

Padişah sormuş:

-"Sen niye hazineye koşmadın ki?"
Cariye cevap vermiş:

-"Padişahım benim hazinem sensin.
Senden gayrısı beni celbetmez."

Bu sözler Padişahın çok hoşuna gitmiş ve:
-"İşte ben aradığımı buldum..." demiş...

Hazinenin sahibi durur iken inci mercan da nedir?...

alıntı

Brooklyn köprüsünde bir bahar günü kör bir adam dilencilik yapıyormuş.

Dizlerinin dibine bir tabela koymuş.

Üzerinde "DOĞUŞTAN KÖR" yazılı imiş.

Herkes dilencinin önünden geçip gidiyormuş.

Bir REKLAMCI bunu görmüş.

Tabelayı almış arkasına bir şeyler yazmış olduğu yere tekrar bırakmış.

Ne olduysa olmuş...

Gelip geçen ve bu tabeladaki yeni yazıyı okuyan herkes başlamış dilencinin önündeki şapkaya habire para atmaya...
Bir cümle yetmiş onca kişiyi etkilemeye ve dilencinin şapkasının kısa sürede ağzına kadar parayla dolup taşmasına...

Ne mi yazıyormuş ?

"GÜZEL BIR BAHAR GÜNÜ...

AMA BEN BAHARI GÖREMIYORUM..."

alıntı

KARTALIN YENİDEN DOĞUŞU

Kartal, kuş türleri içinde en uzun yaşayanıdır.

70 yıla kadar yaşayan kartallar vardır.

Ancak bu yaşa ulaşmak için, 40 yaşlarındayken çok ciddi ve zor bir kararı vermek zorundadır.     

Kartalın yaşı 40′a dayandığında pençeleri sertleşir, esnekliğini yitirir ve bu nedenle de beslenmesini sağladığı avlarını kavrayıp tutamaz duruma gelir.

Gagası uzunlaşır ve göğsüne doğru kıvrılır.

Kanatları yaşlanır ve ağırlaşır.

Tüyleri kartlaşır ve kalınlaşır. 

Artık kartalın uçması iyice zorlaşmıştır.

Dolayısıyla kartalın burada iki seçimden birisini yapması gerekir.

Ya ölümü seçecektir ya da yeniden doğuşun acılı ve zorlu sürecini göğüsleyecektir.

Bu yeniden doğuş süreci 150 gün kadar sürecektir.

Bu yönde karar verirse kartal bir dağın tepesine uçar ve orada bir kaya duvarda, artık uçmasına gerek olmayan bir yerde yuvasında kalır.    

Bu uygun yeri bulduktan sonra kartal gagasını sert bir şekilde kayaya 
vurmaya başlar.

En sonunda kartalın gagası yerinden sökülür ve düşer. 
Kartal bir süre yeni gagasının çıkmasını bekler.

Gagası çıktıktan sonra bu yeni gaga ile pençelerini yerinden söker çıkarır. Yeni pençeleri çıkınca kartal bu kez eski kartlaşmış tüylerini yolmaya başlar.

5 ay sonra kartal, kendisine 20 yıl veya daha uzun süreli bir yaşam bağışlayan meşhur yeniden doğuş uçuşunu yapmaya hazır duruma gelir.    

Kendi yaşamımızda sık sık bir yeniden doğuş süreci yaşamak zorunda kalırız.

Zafer uçuşunu sürdürmek için, bize acı veren eski alışkanlıklarımızdan, geleneklerimizden ve anılarımızdan kurtulmak zorundayız.

Ancak geçmişin gereksiz safhasından kurtulduğumuzda, deneyimlerimizin yeniden doğuşumuzun getireceği olağanüstü sonuçlardan tam olarak yararlanabiliriz.      

“Geride kalanları unutmak ve önümüzde bizi bekleyenlere ulaşmak için hedefinize doğru ilerleyin”

Kaynak: saitcamlica.com